Θα σας πω κουτσομπολιό σήμερα.
Να σας πω τί μου είπε ο καθηγητής μου σήμερα για τα πόστερς που του έκαμα;
‘Τούτα θεωρώ τα τελικά, μπράβο, αρέσαν μου πάρα πολλά, σhέρουμαι που εδούλεψες!’
Όι α;
Να σας πω άλλο κουτσομπολιό… Αγόρασα κάτι ωραίες μπότες εχτές, μα κάτι ωραίες!
… Τί; Εν σας άρεσεν ούτε τούτο; Εν το λαλείτε κουτσομπολιό, αλλά νέο; Προτιμάτε hardcore κουτσομπολιό α; Αμ, βέβαια. Πλέον σhέρεστε με ‘κακά’ νέα παρά με καλά. Αρέσκουν σας τα ‘κάχτικα’ τζαι τα ‘ρεζιλίκκια’ (βλ. πιο παλιά blogs). Ελάτε κουτσομπολιό που εκατέγραψα εχτές:
Κάθομαι η κυρία στην καφετέρια του κολλεγίου κατά τη διάρκεια του διαλείμματος, τζαι στο διπλανό τραπεζάκι κάθονται μια δυάδα κορούδων. Η μια πιο μουρμούρα που την άλλη, συζητούν για τα γκομενικά τους. Εγώ θέλοντας και μη ακούω με προσοχή τα παράπονα τους τζαι προσπαθώ να το παίζω όσο σοβαρή μπορώ. ‘Open Microsoft Word’, τζαι κάθομαι τζαι γράφω ό,τι λαλούν.
Τωρά λαλούν τέλος πάντων πως εν κάμνουν τίποτε με το αγόρι τους, πως νοιώθουν πως οι φίλοι τους ντρέπονται να ειδωθούν μαζί τους, τζαι άλλες παρόμοιες παράνοιες σαν και αυτές. Γεναιτζίσιμα πράματα, ξέρετε. Ε, εγώ, πορωμένη, κρατώ notes. Θέλω να μάθω τζ’ άλλα, έτσι να μπω μέστην συζήτηση πνευματικά! Πριν προλάβω να ευχηθώ να μεν τελειώσουν την κουβέντα η μια ανακοινώνει πως θα πιάσει τον γκόμενο τηλέφωνο να “τον σhέσει επειδή εν την έπιασε πίσω που τα ψες”.
Ωπ!! Όπως το μέχλεπιν! Χτυπήσαμε φλέβα υλικού για το μπλογκ. Κλείω το στόμα μου, αννοίω τα αφτιά μου, ετοιμάζομαι να πληκτρολογήσω πιο γρήγορα απο ότι βουρά ο Bolt και περιμένω.
- ΡΕ;
Μπίνγκο, νεύρα. (και συνεχίζει)
- ΕΝΝΑ ΜΕ ΠΙΑΣΕΙΣ ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΑΚΟΜΑ ΡΕ ΦΙΛΕ!….. Τί εννοείς;… Εψές, τί εννοείς πότε;
Έχω την εντύπωση πως ο φίλος σου παίζει πελλόν. Πάμε παρακάτω.
- Τέλως πάντων, ντα, γεια.
….
ΑΧΑΧΑΧΑΧΑ…. Έσhεσεν τον, επέλλανεν τον.
Εκοστώθηκε. Έτο παίζει να του την έσπασε έτσι λλίο επειδή εξύπνησεν τον, τίποτε παραπάνω για να είμαι ειληκρινής ΚΑΙ ρεαλιστής. Η φάση συνεχίζεται τζαι πάει στο κοκκόν αμέσως, αφού η κοπελιά δηλώνει να τον ξαναπιάσει τηλέφωνο για να κάμει το πόιντ της πιο ξεκάθαρο.
- Μα έλα να σου πω, άμαν τσακωνούμαστε όι να το κλείεις τζαι να μεν πιάνεις πίσω!… Τι γιατί ρε μάνα μου;!… Ντα άκου με θκιο… Άκου με θκιο λεπτά!!!!…Όι ρε μωρό μου!…. Τί εννοείς, όι!… Αγάπη περίμενε ως τις 6 να έρτω σπ… ΝΑ ΕΡΤΩ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ να το συζητήσουμε…. μεν μου λαλείς πράματα στο τηλέφωνο που εννα μετανοιώσεις!… Εν θα μετανοιώσεις;… ΝΤΑ… ΚΑΜΕ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΚΑΛΩ ΑΦΟΥ ΕΤΣΙ ΘΕΛΕΙΣ!!!!!
Κλικ.
ΑΧΑΧΑΧΑ.
Έγινε τζίνο που νομίζω ότι έγινε; Εχώρισεν δια τηλεφώνου; Εχώρισεν δια τηλεφώνου… δίπλα μου; Άκουσαν καλά τα πανέμορφα και ξεχωριστά αφτάκια μου; Και όμως ναι. Αυτό έγινε, μωρά. ‘Κάμε μόνος σου Χριστούγεννα’ λαλεί του η κατάπελλη!
Μιλούν οι κοκόνες μεταξύν τους τωρά.
Όπως κατάλαβα καλά μετά που άρκεψεν το γνωστό κακάρισμα των κορούδων για να αναλύσουν κατά λέξη τα αισθήματα του – πλέον – πρώην της, είπεν της: ‘Άκου να σου πω έναν πράμα, πιέζουμαι στο κολλέγιο, ένιμπορω να σε έχω τζαι σένα πάστα τζέρρατα μου, κανεί ρε κουμπάρε”.
Συνεχίζουμε με το γνωστό μονόλογο της φίλης.
“Αγάπη, για το όνομα του Θεού. Εν μαλάκας, έσhει τόσον τζαιρό εν το κατάλαβες; Εν τρόπος τούτος να σου μιλήσει; Άτε, μεν το σκέφτεσε, εν καλό που σου έκαμε στην τελική.”
Ο chance ο μονόλογος της φιλενάδας που λαλεί πελλάρες για να νοιώσει η φίλη καλά. Και συνεχίζει.
“Αγάπη μου μεν στεναχωρκέσαι, μεν παρανοάς. Έσhει τόσους άλλους ο κόσμος. Εν επέτυχε με τούτον, είσαι ένα βήμα πιο κοντά στον επόμενο που μπορεί ναν η αδελφή ψυχή σου! Σκέφτου το έτσι!”
Μα τί να σκεφτεί έτσι ρε κουμπάρε; Είπεν της ο κατάπελλος πως έσhει την πά’ στα τζέρρατα του τζαι εχώρισεν την ΔΙΑ ΤΗΛΕΦΩΝΟΥ. Γιατί να μεν στεναχωρκέται τζαι να μεν παρανοά;;;
Εσηκωστήκαν τζαι φύαν. Γαμώτο.
Τούτον άρεσεν σας όμως, έννεν;
Επρόσεξα πως οι ανθρώποι εν αντιδρούν το ίδιο άμαν τους πεις:
1) Να σου πω πόσο καλά τα επίεν ο Αντρέας στο μπάσκετ εχτές;
2) Να σου πω τι άκουσα για τον Αντρέα τζαι τη φίλη του αλλά να μεν πεις σε κανένα τίποτε;
Στην περίπτωση 1 η αντίδραση είναι κάπως ‘Πε μου να δούμε’, ενώ στην περίπτωση 2 είναι κάπως
‘Πε μου πε μου πε μου εν θα το πω σε κανένα πρόμις!’, και ακολουθεί ένα χαμόγελο που το ένα αφτί στο άλλο.
Ξέρετε γιατί, νομίζω. Εν ξέρετε; Επειδή είμαστεν κουτσομπόλιες φίλοι μου, έτο γιατί!!! Προτιμούμε να ακούμε κάτι το ‘κρυφό’ για κάτι που έννεν αναγκαία θετικό επειδή είμαστεν ζηλιάριδες τζαι αρέσκει μας άμαν ο άλλος εν τα πάει καλά με κάτι στη ζωή του!
Εν το παραδεχούμαστε, ξέρω το. Αλλά όσο κακό τζαι αν ακούετε τούτο, είμαστεν κουτσομπόλιδες. Γουστάρουμε να μαθαίνουμε μυστικά, τζαι γουστάρουμε να τα λαλούμε τζαι πάρα κάτω.
Επειδή όποτε γίνομαι ‘φορέας’ κουτσομπολιών αγχώνουμαι, πασάρω σας τούτο το νέο για να μεν είμαι μόνη μου σε τούτη την (άκρως σημαντική) ιστορία, να είσαστε τζαι ‘σεις ππάρτ οφ δε γκόσσιπ.
Πέτε με κουτσομπόλα, πέτε με ανώριμη, αλλά τζαι σεις κάμνετε το. Τζαι ξέρετε το.
Μασκαράδες.