Μάμμα μου γλυκιά να με αντέχεις

Επέλλανα την τούντην γυναίκα. Κάθε μέρα απλώς πρέπει να την νευριάσω με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Στο τέλος όμως κάθε διαφοράς μας πάντα γελά. Πάντα θα σχολιάσω είτε ανώριμα είτε αστεία τζαι θα καταφέρω να φύω οποιαδήποτε ένταση που υπάρχει.

Σήμερα, πίντα η φίλη σας, έμεινα ξύπνια ούλλη νύχτα για να φάω πρόγευμα. Έχω προβλήματα, ναι.
Πίντα που λέτε η ώρα 7, ξυπνούν οι γονείς, η μάμμα μου μπαίνει στο δωμάτιο μου να με σhεπάσει, ή να τσεκάρει το air condition, γενικά να δει αν αναπνέω. Βλέπει με μεσα στο κρεβάτι με το λάπτοπ στα πόδια να τρώω Lays Ξύδι τζαι να βλέπω το Thirteen, αχτένιστη, με τα γυαλιά της μυωπίας που εν λλίο ζαβά, τζαι με ένα κουτί χαρτομάντιλα δίπλα για τις μυξούλες που εγκαταστάθηκαν στη μύτη μου που τα χτες. Αμέσως να νευριάσει, ‘πάλε εννα τζοιμηθείς το απόγευμα, να σηκωστείς νύχτα για να πάεις έξω”, “πάλε εν θα πάμε να γραφτούμε στην τέχνη”, πάλε το ένα πάλε το άλλο, μπλα μπλα μπλα. Μετά τα ‘10 λεπτά κύρηγμα’ από την μάδερ πάω να απαντήσω, τζαι τότε εκατάλαβα πως είμουν πραγματικά άρρωστη. Η φωνή μου απορροφήθηκε αμέσως, τζαι εφκήκε έξω κάτι σαν ήχος γουρουνιού με γυναίκα τραβεστί, κάτι τέλως πάντων που εν μπορεί να περάσει απαρατήρητο. Το στόμα της μάμμας αμέσως έγινε ΤΟΟΟΟΣΟ, τζαι δώστου γέλλιον τζαι τα “αααχχχ τί εννα σε κάμω εσένα!”. Έκαμε μου τζαι καπήρες, έκαμεν μου τζαι τσάϊ, έφερεν μου τζαι χάπια αρκόξια (ή κάτι έτσι).

Τζαι μετά ρωτώ σας: γιατί τις βασανιούμε τόσο πολλά στην ζωή μας τούντες καημένες τις μανάδες μας; Γιατί εν καταλάβουμε πως η ζωή τους στηρίζεται στο να είμαστε εμείς καλά; Γιατί εν καταλάβουμε πως που την στιγμή που γεννιόμαστε χρησιμοποιούν όση ζωή έχουν για μας; Επειδή που τα 0 μέχρι τον θάνατο μας, περτέφκει η μάνα.

Που μωρό μέχρι γυμνάσια πρέπει να σε ξεσκατίζει, να σου διαβάζει, να κάμνει μπλογκς για τα Χριστούγεννα, το Πάσχα για το δημοτικό, να σε στείλει ιδιαίτερα για να μάθεις.
Μετά έρκεται το γυμνάσιο τζαι το λύκειο. Περίοδος (για τις κοπέλλες……. ), εφηβεία και παρενέργειες (συμπεριφορά, σπυράκια, αλλαγές, ο μα κοτ! καταστάσεις). Να ανυσηχά για ποτό, ναρκωτικά, τσιγάρο, κακές παρέες, σχολείο, διαβάσματα, αυτοκίνητο.
Μετά στρατός, σπουδές, δίδακτρα, συντηρήσεις τζαι ιστορίες, πεθυμώ σε πεθυμάς με, σοβαρή σχέση, αραβώνας γάμος που οδηγεί σε μωρό. ΤΖΑΙ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΜΩΡΟ ΤΟΥ ΜΩΡΟΥ ΕΝ ΤΟ ΜΩΡΟ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ, άρα ξανά που την αρχήηηη.

Τζαι μεις; Επειδή η εφηβεία ήταν ο τρόμος μας, ‘εν ρεζίλι να με δουν μαζί σου μάμμα, πάρκαρε δαμέ τζαι πάω. άμπα τζαι κατεβείς’. Επειδή ‘εμεγαλώσαμε’ μετα ‘εκαπνίζαν οι άλλοι ρε άμμα είπα σου όϊ εγώ. τζαι εν σε κκλαπ που είμουν anyway, τι να μυρίζω; τριαντάφυλλο; καπνό εννα μυρίζω.’ Επειδή μετά γινόμαστε ακόμα πιο μεγάλοι τζαι ‘εν οι φακοί που μου εκοκκινίσαν τα μάτια. έσhει ούλλη μέρα εν τους έφκαλα, ε έτο τι επάθαν.’
Ντάξει.

Αγαπάτε τις μανάδες σας ρε. Σκεφτείτε πως εν για σας που τα κάμνουν ούλλα.
Μεν καταλείξετε σαν τους παραπάνω που πλέον πιστεύκουν στο:
‘Μόνο όταν χάνεις κάτι καταλάβεις την αξία του’.

Αγαπάτε τις μανάδες σας, ρε.