Μα τι γίνεται, ρε;

Φίλε μου, εγώ ένα έχω να πω:
Τί στα σκατά γίνεται;!

Πολλοί είναι που μου τα ψάλλουν, βασικά:
‘Νίκκη, φατσάρεις σhύλλα/ψώνιο/ηλίθια στο nikkisopinion. Σε παρακαλώ κόψε το, τζαι σβήστο blog.’
‘Νίκκη, κόψε την Αυλαία επειδή ακούωνται πολλά για σένα που πελάτες και μη.’
‘Νίκκη, παρασύρεσαι. Πρόσεχε.’

Στο πρώτο: γούστο μου τζαι καππέλο μου. Το blog υπάρχει για λόγους βαρεμάρας, εκφράζω τη γνώμη μου, λαλεί το τζαι στο όνομα ρε γαμώτο. Nikki’s-OPINION. Όποιος δεν συμφωνεί με τις γνώμες μου ή απλά δεν του αρέσκει τζίνο που λαλώ, δικαίωμα του. Ονόματα για να κρίνω/σχολιάσω δεν χρησιμοποιώ, εχτός αν είναι για καλό, άρα εν σνομπάρω κανένα, εν κρίνω κανένα. Μαλακίες λαλώ ρε γαμώτο! Αφήστε με να κάμω το κκέφι μου μια φορά!

Στο δεύτερο: Ε τί φταίω εγώ ρε κουμπάρε αν κάποιοι/κάποιες βάλλουν τον νουν τους να σκεφτεί ολόκληρες ιστορίες επειδή περνώ καλά τζιμέσα κάθε βδομάδα; Επειδή αγαπώ ούλλα τα παιθκιά της σκηνής και μη; Το να κάθομαι να ασχολούμε με ανώριμα να λαλούν μαλακίες για μένα, “σχέσεις” και “group-οσυνιές” θεωρώ το άσκοπο και χάσιμο χρόνου. Έχω πολλά στον νουν μου, η Αυλαία είναι μόνο το μέρος για να εκτονοθώ το Παρασκεύο-Σάββατο μου, να δω τους φίλους μου να αππώνονται πάνω στη σκηνή, τζαι ως τζαμέ. ΩΩΩΩ ΠΙΟΝ! ΝΑ ΜΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΩ ΠΛΕΟΝ!

Και στο τρίτο: Προσέχω μάνα μου, προσέχω. Κύριε ελέισον πιον, προσέχω. Αγαπώ σε, εκτιμώ σε, τζαι σένα τζαι το ενδιαφέρον σου. Προσέχω. Άτε, χαδάκια!

Καφκάες, λιποθυμίες, ιστορίες, κακά.
Εν κάνει που κάθε μέρα εννα πάθω/μάθω κάτι, έχω τζαι το κωλοίντερνετ να μου κάμνει “ντού”.

‘Choose a password’
Bάλλω εγώ μια λέξη “ράντομ”, ‘λουλουδι’ ας την πούμε.
‘Password Strength: Weak’
Αμέσως μπαίνουν σου ιδέες: ‘αμάναμου το password μου εν “weak”! Ο οποιοςδήποτε μπορεί να το χακκάρει. Ας βάλουμε ενα αριθμό μπας τζαι το ’strong-αρουμε’ λλίο. λουλουδι1.’
‘Password Strength: Medium’
Τζάλλες ιδέες. Μedium. ‘Αμάναμου τζαι εννεν strong ακόμα, πρέπει να την παραφουσκώσω τζιάλλο μεν μας κλέψουν. λουλουδι128738638263′.
‘Password Strength: Strong’
Ε καλώ!

Τζαι μετά επειδή έκαμα τα πίλιες με τους αριθμούς πολύ απλά ξεχάνω τους κωδικούς τζαι μην το είδατε το ‘Succesful Log-in’. Γάμισέ τα.
Γιατί το άλλο;

‘Type in the characters you see below:’
Τζαι δείχνει μου τούτο:

‘Η κάτι παρόμοιο, στο πιο ακαταλαβίστικο.
Μπορεί να είμαι μόνη μου στο δωμάτιο μου, να δω έτσι εικόνα που να πρέπει να γράψω τι αριθμούς δείχνει, τζαι επειδή τις παραπάνω φορές ΕΝ τα φκάλλω, να νοιώθω ρεζίλι. ‘Εστω τζαι μόνη μου, να νοιώθω ότι είμαι ρεζίλισσα. Αλλά τέλοςπάντων.

Αντέχουμε τόσα κάθε μέρα.
Αντέξαμε Grammar School για 7 χρόνια, για όνομα του Θεού.

“7 χρονάκια θητείας, στραβάδια, αποφοίτησα.’
Τέλος.

4 σχόλια προς “Μα τι γίνεται, ρε;”

  1. Αντωνυμους Λέει:

    Να αφήκεις το μπλογκ τζιαμέ που είναι,τζιαι να γράφεις τζιαι πιό συχνα.
    Όποιου εν του αρέσκει ας μεν το θκιεβάζει.
    Γενικά αν καθούμαστε να ακούμε τι λαλεί ο ένας τζιαι ο άλλος στο τι να κάμνουμε τζιαι τί όϊ, εν θα ζούμε απλά εν να ακολουθούμε οδηγίες. That’s not a way to experience life.

  2. μεν και τολμήσεις να σβήσεις το μπλογκ επειδή κάποιοι εν κομπλεξικοί και εν σέβονται την γνώμη των άλλων…γράφεις, εκφράζεσαι, περνά η ώρα σου… τα υπόλοιπα εν μαλακίες, άφηστους να λαλούν!!! εντομεταξύ τέλειο το post. περιγραφή της πρόσφατης πραγματικότητας.

  3. eipa je ego na kamo ena request na do to range sou je esheses me. :’(

Υποβολή απάντησης